Aklın yolu bir olduğunda yalnız olmakla yanlış olmak aynı şeydir.
Akıl Çağı'ndan
273
Istırap denilen şeyin en feci tarafı onun bir hayalden başka bir şey olmayışıydı; insan ömrünü onun peşinde koşmakla geçirir, her zaman onu yakalayabileceğini, ona kendini kapıp koyvererek, dişleri kenetlenmiş, ölesiye ıstırap çekeceğini sanır, faka tam kucağına düştüğü an o kaybolur, kaçar, uzaklaşır, geride sadece savrulmuş, saçılmış kelimeler ve inceden inceye, özenle seçilmiş düşünceler kalırdı.
383
O özgürdü, her şeyi yapmakta özgürdü, bir hayvan ya da ruhsuz bir makine olup çıkmakta hürdü, kararsız olmakta hürdü; evlenmek, silkinip çıkıvermek ve yıllarca bu yüklü ayaklarıyla gittiği yere sürüklemek; nasıl isterse öyle hareket edebilirdi, ona kimse öğüt veremezdi, kendi hükümleriyle yaratacağı 'İyi' ve 'Kötü'den gayrı iyi ve kötü yoktu onun için. Çevresinde her şey toplanmış bakıyor, tek bir hareket yapmadan onu bekliyordu. Korkunç bir sessizliğin ortasında yapayalnızdı, bağımsız ve yapayalnız, yardımdan ve aftan yoksun, hiçbir yardım ümidi olmadan karar vermeye mahkumdu, ölünceye dek özgür olmaya mahkumdu.
